|
Κατηγορία:
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
|
|
Ο πλάτανος της Βυρώνειας μετρά τρεις αιώνες ζωής, αδιάψευστος 'μάρτυρας' της ελληνικής ιστορίας
Άννυ Ταπάσκου ανταποκρίτρια ΑΠΕ-ΜΠΕ
(05/03/2010 10:07)
|
Αν και τον "βαραίνουν" οι τρεις αιώνες ζωής του, στέκει αγέρωχος στην άκρη του δρόμου, αδιάψευστος μάρτυρας σημαντικών στιγμών της ελληνικής ιστορίας. Πρόκειται για τον πλάτανο του σιδηροδρομικού σταθμού της Βυρώνειας, στο δήμο Πετριτσίου του νομού Σερρών.
Ο ιστορικός πλάτανος της Βυρώνειας, σύμφωνα με την πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου Πετριτσίου, Άννα Χουρδάρη, είναι σήμερα 300 ετών και το θρόισμα των φύλλων του άκουσαν, στην πάροδο των αιώνων, μεγάλες προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Χαρακτηριστική είναι η χάλκινη επιγραφή που φέρει στον κορμό του και η οποία αναφέρει: "Δευτέρα 1η Ιουλίου 1913. Βούλγαροι κατατροπωθέντες εζήτησαν ανακωχήν ενταύθα στρατηγείου συνηργάσθησαν επί όρων αυτής. Στρατηλάτης Βασιλεύς Κων/νος και πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος".
Η χάλκινη αυτή επιγραφή θυμίζει πως, στο σημείο αυτό, ο (τότε) βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, συνέταξαν τους όρους ειρήνης, απέναντι στην ηττημένη Βουλγαρία.
Συγκεκριμένα, την 1η Ιουλίου του 1913, στο Στρατηγείο Βυρώνειας Σερρών, ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, ο υποστράτηγος επιτελάρχης Βίκτωρας Δούσμανης, ο ταγματάρχης Μηχανικού Ιωάννης Μεταξάς και άλλοι αξιωματικοί δέχτηκαν αντιπροσωπεία των ηττημένων Βουλγάρων.
Εκεί, στο σιδηροδρομικό σταθμό Βυρώνειας, κάτω από το πλατάνι, επιβλήθηκαν στους Βούλγαρους οι όροι ανακωχής, που αποτέλεσαν το προοίμια της υπογραφής της Συνθήκης Ειρήνης του Βουκουρεστίου.
Αρχικώς υπήρχε διάσταση μεταξύ των δύο ανδρών, καθώς ο βασιλιάς επέμενε στη συνέχιση του πολέμου, ενώ αντίθετα ο Βενιζέλος υποστήριζε την απαγκίστρωση των ελληνικών δυνάμεων, το δυνατόν γρηγορότερα.
Με παρέμβαση του στρατηγού Μανουσογιαννάκη, ο βασιλιάς πείστηκε και εξουσιοδότησε τον Βενιζέλο να επιδιώξει ανακωχή που τελικά υπεγράφη στις 17 Ιουλίου 1913, στο Βουκουρέστι.
Η ξύλινη καρέκλα, στην οποία κάθισε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, τον Ιούλιο του 1913, κάτω από τον παχύ ίσκιο του πλάτανου, φιλοξενείται στο Σιδηροδρομικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, έπειτα από πολλές περιπλανήσεις. Αρχικά, είχε παραμείνει στο Σιδηροδρομικό Σταθμό Βυρώνειας, όπου λίγο έλειψε να καταστραφεί, αφού ο κάθε ταξιδιώτης, μη γνωρίζοντας την ιστορική της αξία, αναζητούσε λίγες στιγμές ξεκούρασης πάνω της ή τοποθετούσε τις αποσκευές του,
Ακολούθως η καρέκλα μεταφέρθηκε στην Επιθεώρηση του ΟΣΕ στη Δράμα για μεγαλύτερη ασφάλεια, αλλά με το πέρασμα των ετών κατέληξε σε κάποιο πατάρι. Έπειτα από την παρέμβαση ενός υπαλλήλου του ΟΣΕ, του Ευθύμη Κοντόπουλου, που γνώριζε την ύπαρξη της και την ιστορία της, η καρέκλα συντηρήθηκε και προτάθηκε να μεταφερθεί σε μουσείο της Κρήτης, που αποτελεί την γενέτειρα του Ελευθέριου Βενιζέλου. Όμως αποφασίστηκε πως ήταν προτιμότερο να παραμείνει στο Σιδηροδρομικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, καθώς οι όροι ανακωχής υπογράφηκαν σε σιδηροδρομικό σταθμό.
Η Βυρώνεια (παλαιότερο όνομα Χατζή-Μπεϊλίκ) είναι ένα χωριό, χτισμένο στους πρόποδες του όρους Μπέλλες, σε υψόμετρο 40 μέτρα. Αποτελεί έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Βυρωνείας, του δήμου Πετριτσίου Βρίσκεται ανάμεσα στην λίμνη Κερκίνη, από την οποία απέχει 5 χλμ. και τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Παρ' ότι είναι ένα μικρό χωριό, με πληθυσμό 1.127 κατοίκων, εντούτοις, έχει μεγάλη ιστορική σημασία.
|
|
|
