Το διακύβευμα της εξέγερσης που χωρίς άλλο σημάδεψε την ιστορία του εν Ελλάδι αγροτικού κινήματος ήταν σαφές: οι κολίγοι ζητούσαν να τους παραχωρηθεί καλλιεργήσιμη γη για να δουλέψουν και με την εργασία τους να ξεφύγουν από το ιδιότυπο καθεστώς δουλείας που είχε διαμορφωθεί σε βάρος τους από τους τσιφλικάδες. Αξίζει να σημειωθεί πώς εκείνη την εποχή οι κολίγοι υποχρεώνονταν να παραχωρούν στον τσιφλικά το 1/2 ή το 1/3 της ετήσιας παραγωγής τους, να καταβάλλουν ενοίκιο για τη βοσκή των ζώων τους αλλά και να στέλνουν μια γυναίκα για ζύμωμα, υφιστάμενοι καθημερινά ταπεινωτική συμπεριφορά εκ μέρους των τσιφλικάδων. Ποιοι αγρότες εξεγείρονται σήμερα και τι ακριβώς ζητούν; Μήπως αυτοί που εξεγείρονται σήμερα είναι οι τσιφλικάδες της εποχής; Μήπως κάποιοι από αυτούς απασχολούν αλλοδαπούς και ημεδαπούς αγρεργάτες με ημερομίσθια πείνας την ίδια ώρα που ενισχύονται από το προκλητικά υπερπροστατευτικό κράτος με μεγάλα χρηματικά ποσά; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μόνο κατά το τελευταίο τρίμηνο του έτους 2009 έχουν καταβληθεί αποζημιώσεις και κρατικές οικονομικές ενισχύσεις συνολικού ύψους 112.614,24 �, ποσό διόλου ευκαταφρόνητο αν αναλογιστεί κανείς τη γενικότερη ύφεση που μαστίζει την ελληνική οικονομία. Την ίδια στιγμή, ένα μεγάλο μέρος των αγροτών αντί να προβληματίζεται για τον τρόπο με τον οποίο θα επιτύχει την αύξηση του αγροτικού εισοδήματος με τη στροφή στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και την καλλιέργεια προϊόντων με μεγαλύτερη ζήτηση και μεγαλύτερη εμπορική αξία, κρατάει εκβιαστικά κλειστές τις κεντρικότερες οδικές αρτηρίες της χώρας και απειλεί με κλείσιμο των μεθοριακών σταθμών, προκαλώντας την δικαιολογημένη οργή των πολιτών και την απόλυτα εύλογη αγανάκτηση των φορέων γειτονικών χωρών. Μένει να δούμε αν για μια ακόμα φορά θα μείνουν ατιμώρητοι όσοι στερούν από όλους εμάς το έννομο αγαθό της ελευθερίας στη διακίνηση προσώπων και αγαθών, μετατρέποντας σε «τσιφλίκι» τους τις εθνικές και τις επαρχιακές οδούς της χώρας.